Suriname: ongekend is onbemind

Bijna 3 weken geleden zetten we voor het eerst voet aan wal in Suriname. Zoals de meesten onder ons, wisten ook wij niet wat we ervan moesten verwachten en we werden op bijna alle vlakken aangenaam verrast.

Het inklaren bij de verschillende instanties bleek al een eerste avontuur. Drie verschillende diensten dienden bezocht te worden. Het MAS (nee geen museum maar de Maritieme Autoriteit van Suriname waar je je boot dient in te klaren), de vreemdelingendienst om een visum te kopen en de militaire politie, om een stempel in onze pas te bekomen. En wel netjes gekleed want anders kom je er niet in. In topje en rok boven de knieën werd ik samen met de kinderen naar het securityhuisje aan de inkom van de parking begeleid. Niet netjes genoeg: blote armen en benen kan echt niet bij officiële instanties. Gelukkig wist Joris dit op voorhand en had hij een lange broek en gesloten schoenen aangetrokken. De twee andere diensten bleken vroeger dicht dan we hadden doorgekregen dus konden we de rest pas op maandag in orde brengen en verbleven we tijdens het weekend ‘illegaal’ in Suriname 🙂

We bleven enkele dagen hangen aan een meerboei op de Suriname rivier waar we lekker konden relaxen en bekomen van onze oversteek. De kids konden zich aan wal uitleven in het zwembad en wij konden genieten van een drankje aan de bar en lekker bijkletsen met de andere boten. Na 2 dagen snikheet weer gingen we door naar Marina Waterland Resort, een paar mijl verder de Surinamerivier op maar dit keer in de gietende regen. Het water viel echt met bakken uit de hemel maar het bleef gelukkig wel aangenaam warm. En we hadden natuurlijk ook echt iets om naar uit te kijken. Het terug zien van de familie van Joris. Luna en Mauro konden niet wachten om de nichtjes, grootouders en tantes/nonkels terug te zien. Wel 300 kussen zouden ze krijgen! ’s Morgens zijn ze dan ook door het dolle heen bij het zien van iedereen. Het belooft een super fijne ‘kerstvakantie’ te worden.

Waterland is een prachtig aangelegd domein met mooie en goed ingerichte huisjes en ook leuke attracties voor de kids. Go-karts om rond te crossen op het terrein en kano’s en waterfietsen om de rivier te verkennen. ’s Avonds gingen we gewapend met zaklampen op dierenjacht en met succes. We zagen padden, kleine giftige kikkers, een jonge leguaan, hagedissen, gekko’s en zelfs een slang die zich onder de deur door naar binnen wurmde!

Spannend en avontuurlijk en tijdens ons 3-daags verblijf in het tropisch regenwoud in Anaula, werden we op nog meer ‘wilde’ dieren getrakteerd. Tijdens een avondtocht met korjaal (bootje gemaakt uit een lange boomstam) konden we twee kaaimannen spotten en ’s morgens kregen we bezoek van verschillende soorten aapjes. Deze kregen van de kinderen een uitgebreid bananenontbijt. Tijdens een boswandeling zagen we ook verstopte tarantula’s en toonde de gids ons het hol van een gordeldier en slang. We leerden ook iets over de medicinale werking van bepaalde bomen en planten. Ook het zwemmen in de rivier (waar ook piranha’s en kaaimannen zaten) of lekker relaxen in een hangmat kon ons wel bekoren. De kinderen vonden ook het zwembad fantastisch en hadden het duidelijk naar hun zin in het midden van de ‘mighty jungle’. Anaula Resort bevindt zich in het hart van het Boven Surinamegebied en is enkel per boot te bereiken. In Atjoni stopt de betonnen weg en moesten we per korjaal verder. Dit was niet enkel voor de toeristen want alle Nederlandse Surinamiërs die voor de kerstdagen hun familie ging bezoeken, namen ook hier een boot naar hun bestemming. Ook de nodige drank en cadeaus gaande van iets kleins tot een nieuwe kast, matras of mega grote waterton werden op die smalle lange boten vervoerd. Dit bleek niet altijd een sinecure tussen de rotsen op een rivier waar eigenlijk te weinig water in stond. Het was dan ook een waar spektakel om al die zwaar beladen boten tussen de rotsen door te zien manoeuvreren.

Door op bezoek te gaan in het dorp Aurore op de bovensuriname rivier maakten we ook kennis met de eenvoudige en traditierijke levenswijze van de lokale bevolking. De bewoners zijn Saramaccaanse marrons of bosnegers. Ze stammen af van gevluchte slaven. Iedere familie heeft een eigen stukje grond waarop ze de benodigde hutten of huisjes bouwen. Daarnaast heeft ieder gezin ook een ‘kostgrondje’ waarop ze groenten en/of fruit verbouwen. Meestal is dit watermeloen, cassave (hiervan worden platte ronde broden gemaakt), kousenband (lees snijbonen) en soms wat ananas. Bananenbomen groeien over het algemeen spontaan. De school van het dorp was helaas leeg want ook in Suriname hadden de kinderen kerstvakantie maar de kinderen liepen wel rond in het dorp en kwamen nieuwsgierig een kijkje nemen.

Bij onze terugkomst in Waterland, probeerden we tussen de uitstappen, lunchen/diners en fikse regenbuien door ook nog wat aan de boot te werken. De binnenkant werd grotendeels schoon gemaakt terwijl de buitenkant verschillende malen overspoeld werd met vers regenwater. De brandstoffilters werden vervangen en ook de zetelovertrekken en het linnengoed werd fris gewassen.

Tijdens ons bezoek aan het openluchtmuseum van Fort Nieuw Amsterdam krijgen we een beter zicht op de geschiedenis van Suriname en leren we ook dat het wrak in het midden van de Suriname rivier net voor Paramaribo een Duits oorlogsschip is dat zichzelf tot zinken heeft gebracht om erger te voorkomen. Met een overzetbootje nemen we een kijkje in Frederiksdorp waar op enkele gerestaureerde huizen na, nog weinig overschiet van de toenmalige koffie- en cacaoplantage.

Op oudjaarsdag barst er in Paramaribo om 12 u ’s middags al een heus feest los om het intrede van het nieuwe jaar te vieren. Zo goed als alle winkels en restaurants sluiten hun deuren. Met een oorverdovend geknal van 100 meter lange kettingen van bommetjes, proberen winkels en firma’s elkaar te overtroeven waardoor er uren lang in de hele stad geknetter te horen is. Straten worden afgesloten en verkeersvrij gemaakt en dj’s verspreiden zich over de hele stad om er een spetterend feest van te maken. Tegen de avond wordt ook overal vuurwerk afgeschoten en kan het werkelijke feest beginnen. Na een uitgebreid oudejaarsdiner met de familie in de stad rijden we terug naar Waterland. Hier worden we nog getrakteerd op oliebollen met een lekker glas champagne en een waar lichtspektakel met vuurwerk. Het jaar werd alvast goed ingezet.

Als kers op de taart werd er op 1 januari ook nog een ‘nieuwjaarsduik in de rivier’ georganiseerd door Waterland. Er werden feesthoedjes uitgedeeld en onder luid getoeter namen de aanwezigen een duik in de Suriname rivier. Heel gezellig en vooral aangenaam warm water! We bleven wel een half uur in de rivier plonsen. Gelukkig kwamen de kaaimannen, piranha’s en katvissen die ook in deze rivier leven en wonen niet meefeesten! De lokale televisiezender kwam het hele gebeuren filmen! Een nieuwjaarsdag om nooit meer te vergeten!

Ondertussen is de kerstvakantie afgelopen en zijn de nichtjes, grootouders, tantes/nonkels terug huiswaarts gekeerd. We hebben samen een hele fijne tijd beleefd en zijn heel blij dat ze ons zijn komen vergezellen in het verrassende Suriname!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Website