Sao Jorge en Sao Miguel – Azoren

Tijdens de korte trip van Faial naar Sao Jorge kregen we weinig en veel wind en golven uit alle richtingen maar we werden ervoor beloond. Een klein, rustig haventje met zicht op de vulkaankrater van het eiland Pico (als de wolken het toelaten). En bovendien werden we verwelkomd met een borrel bij de Lovis die een uur voor ons waren aangekomen.  Ook Hanneke en Nils van de Pélagie die na 6 jaar varen huiswaarts aan het gaan zijn, waren van de partij. Nadien gingen we nog gezellig lokaal eten met z’n allen. Eén van de restaurantjes dat aanbevolen werd door de super vriendelijke havenmeester van Velas, de hoofdstad van Sao Jorge. Nadien namen we nog een kijkje op een christelijk straatfeest waar we vriendelijk werden uitgenodigd om mee te genieten van een stukje kaas en wijn. We huurden twee dagen een auto om het eiland te verkennen. Een afwisselend landschap met dramatische kliffen, rotsachtige vulkaanstranden en eeuwenoude begroeide vulkaankratertjes in de wolken. We reden van de zon naar de wolken en de regen en dan terug naar de zon in de haven. We passeerden hele kleine dorpjes waar het brood aan huis werd geleverd en waar stress niet in het woordenboek staat. Rust, rust en nog eens rust stralen die dorpen uit. Het lijkt er elke dag zondag. Dit blijkt ook zo te zijn op het volgende eiland, Sao Miguel dat zo’n 140 mijl verderop ligt. Op donderdag 9 juni vertrekken we vanuit Velas richting Ponta Delgada. Het wordt een nachtje doorzeilen. Tussen de bergen van de eilanden is de wind nog wat wispelturig maar eens op de oceaan krijgen we een goed windje naar onze bestemming. Onderweg zien we dolfijnen en fonteinen van walvissen aan de horizon. De dolfijnen lijken haast te hebben want spelen met de boeg doen ze niet. Ze zwemmen enkel sierlijk voorbij. In de vroege morgen zie ik ook walvissenfonteinen in de buurt van Sao Miguel, vermoedelijk sperm whales (potvissen) gezien de vrij lage en brede fontein. Dit zijn ook de walvissen die heel het jaar door rond de Azoren te zien zijn. De andere soorten zoals de vinvis of de bultrug zijn op doortocht. In Sao Miguel worden we verwelkomd door de September Blue, een aangenaam weerzien want Lupita en Diana zijn terug overgevlogen vanuit Nederland. Luna super blij om terug met haar vriendinnetje te kunnen spelen al is het maar van korte duur want tegen de avond vliegt Lupita al terug naar Nederland. Ook Sao Miguel is een mooi verzorgd eiland met super sympathieke mensen. Ponta Delgada, de hoofdstad, is druk bezaaid met, wat had je gedacht, 10-tallen kerken en smalle straatjes met leuke winkeltjes, lokale restaurantjes en een fantastisch ijssalon met overheerlijk ijs. Aan de westkant van het eiland bevinden zich prachtige meren en natuurlijk gevormde zwemplaatsen aan de kust. De badplaatsen zagen er uitnodigend uit maar de temperatuur van het water is net iets minder warm dan in de Caraïben 🙂 We hielden het uiteindelijk toch maar voor bekeken wat dat zwemmen betreft en zijn de volgende dag in de warmwaterbronnen, aan de andere kant van het eiland gaan zwemmen. 39 graden vond Luna dan weer net iets te heet. Zij verkoos het bad van 28 graden. Aan de oostkant van het eiland bezochten we ook de omgeving waar de lokale stoofpot wordt klaargemaakt. De aardkorst is op die plaats zo dun en heet dat je er gewoon je middagmaal in gaar kan koken. De bodem is gloeiend heet en het kokende water borrelt op sommige plaatsen ook op aan het oppervlak. Net een mini Yellowstone national park van in Amerika 🙂 De Azoren zijn echt super relaxt met heel vriendelijke mensen en een prachtige natuur waarbij de lokale bevolking ook moeite doet om hun eiland mooi en proper te houden. Je ziet hier geen vuiltje op de weg en alles wordt tot in de puntjes verzorgd. De hortensia’s langs de kant van de weg, de pleintjes voor de ontelbare kerkjes, de dorpspleinen, … alles ziet er picobello uit! Heel aangenaam! En de duizenden bloeiende hortensia’s aan de kant van de weg, zijn een streling voor het oog! Ondertussen hebben we de boot in gereedheid gebracht voor onze laatste grote overtocht en vertrekken we morgenvroeg (vrijdag 17 juni) richting Zuidwest Engeland. Zo’n 10 dagen zeilen. Volgens de voorspellingen met weinig wind maar dat valt natuurlijk af te wachten. Het Azorenhoog is hier eindelijk gearriveerd. We hebben een paar dagen kunnen genieten van prachtig weer met een stralend zonnetje dus ja, die weinig wind nemen we er dan maar bij. En wie weet hebben we met dit rustige weer wel meer kans om walvissen te zien. Duimen maar! Ons avontuur loopt bijna op zijn eind want binnen exact een maand plannen we Blankenberge binnen te varen met name op zaterdag 16 juli! Hopelijk ook met een rustige zee en een stralend zonnetje!

One thought on “Sao Jorge en Sao Miguel – Azoren

  1. Amaai Joris en Dominique, ik heb met veel spanning jullie verhalen blijven lezen. De moment dat jullie denken Blankenberge binnen te varen beginnen wij aan onze zeilvakantie van vier weken 😉 hopelijk tot eens daarna want de reis die jullie gedaan hebben staat ook in onze planning gegrift. Een goede thuiskomst.
    Els en Carl

Comments are closed.