Ongeloofelijk hoe snel de tijd voorbij vliegt!

Ondertussen zitten we halverwege de Caraïben en blijven we genieten van ons avontuur. Saint Vincent, Saint Lucia en Martinique kunnen we toevoegen aan ons lijstje bezochte Caraïbische eilanden 😋 Ieder met z’n eigen charme, al bleken Saint Vincent en Saint Lucia niet altijd een even veilig gevoel te geven. De lokale bevolking bleek soms nogal opdringerig en wat agressief te zijn, gelukkig hebben we hier zelf niet veel van ondervonden. In Saint Vincent bezochten we de drukke markt en straten van Kingstown. Samen met de drie andere boten (September Blue, Traumtänser en That’s life) beklommen we ook de krater van een vulkaan, de Soufrière. Een taxi bracht ons tot aan de voet en we stapten zo’n 3,5 km heen en 3,5 km terug doorheen prachtige natuur om tot aan de begroeide en mistige krater te komen. De kinderen stapten goed mee en vonden het reuzeleuk. Mauro zocht bladeren en takken om bootjes te maken en Luna slaakte kreetjes bij al die mooie uitzichten. Boven aan de rand van de krater werden we beloond voor onze inspanningen: een subliem zicht maar wel met wat wolken! Eens terug in Blue Lagoon trakteerden we onszelf op een ijsje en om de dag perfect af te sluiten gingen we met z’n allen nog een pizza eten.
Alvorens door te varen naar Saint Lucia, hielden we nog halt in Petit Byahaut, een wondermooie baai waar we gingen snorkelen, van de zonsondergang genoten bij een rumpunch op het strand en één nachtje voor anker bleven liggen, samen met onze drie compagnons (September Blue, Traumtänser en That’slife). De volgende morgen voeren we richting Saint Lucia en dat bleek een goede beslissing te zijn. De baai waar we eventueel halt dachten te houden, Wallilabou, bleek niet zo veilig te zijn. Diezelfde avond werd een Duitse boot overvallen waarbij één van de twee bemanningsleden werd vermoord. Een griezelige gedachte! Dit was nochtans één van de vele baaien waar Pirates of the Carribean werd opgenomen.
Omdat we op voorhand al hadden vernomen dat Saint Vincent niet altijd even veilig is, beslisten we met een paar boten samen te blijven.
In Saint Lucia splitsten we op. Wij gingen naar Vieux Fort en de rest direct naar de pitons van Soufrière. Tijdens de overtocht tussen de twee eilanden, kregen we bezoek van de een hele groep ‘pilot whales’. Ze zwommen sierlijk en in volle vaart voorbij de boot. Oh zo mooi om te zien! De minder druk bezochte steden van het zuiden van Saint Lucia blijken zeer zeker de moeite te zijn. De mensen zijn er vriendelijk en je ziet er het lokale leven. Geen toeristenresorts met chique restaurants maar lokale marktjes, winkeltjes en eetgelegenheden waar je zalige, goedkope roti kan eten. Heerlijk!
Bij het aanlopen van de pitons in de buurt van Soufrière blijkt al direct dat er in deze baaien een heel andere sfeer hangt. Opdringerige (zeer jonge) boatboys komen diensten of een meerboei aanbieden en blijven aanklampend naast de boot varen. We blijven er een aantal dagen liggen en hebben er een fijne tijd maar enkele dagen ervoor werden mensen op een agressieve manier beroofd op de steiger.
Wij ervaren Soufrière als een aangename stad. We wandelen naar de Pitons Waterfall, een pitorreske waterval en warmwaterbron die rechtstreeks door de Soufrière vulkaan worden opgewarmd. Nadien gaan we in de ‘diamond botanical gardens’ op verkenning en genieten van de tropische bloemen en bomen van Saint Lucia. Een aperitiefje bij zonsondergang op de boot om een fijne dag af te sluiten. De kids hebben uren knutselplezier met gevonden (kokos) omhulsels waar ze leuke bootjes mee fabriceren met de hulp van superdad!
De volgende twee baaien (Marigot Bay en Rodney Bay) blijken echte toeristische jachtankerplaatsen te zijn! Heel veel boten bij elkaar. We gaan nog eens 2 dagen in een jachthaven liggen wat geleden is van Surimane (en dus van begin januari). Een echte luxe om van en op de boot te kunnen zonder de dinghy te moeten nemen. En een douche nemen op de kant is toch net iets meer ruimte dan op de boot 🙂 De kinderen vinden het zwembad van de haven ook geweldig. Het is alsof ze al een eeuwigheid geen water meer hebben gezien. In Rodney Bay zijn er op vrijdag in een dorpje iets verder op ook altijd straatfeesten. Samen met September Blue, Traumtänser en nog een andere Duitse boot met kinderen eten we heerlijk gebarbecuede kip en genieten van een lekkere rumpunch. De kinderen hebben dolle pret met z’n allen en iedereen valt ’s avonds voldaan in slaap. Mauro telt de dagen tot aan zijn verjaardag af en wij tellen af tot alles kunnen kopen in de supermarkt. Tot voorheen was het aanbod eerder gelimiteerd en duur. Grote supermarkten waren meestal niet te vinden en de bevoorrading bleek meestal nogal mager. De grootste supermarkten hadden het formaat van onze lokale buurtwinkels. Martinique is een deel van Frankrijk en dus vonden we Carrefour, Casino Géant, Hyper U in groot formaat! Waw, wat een luxe om alles terug te kunnen kopen. Nutella choco die betaalbaar is ipv 10 euro voor het kleinste potje, keuze uit massa’s kaas ipv kiezen uit witte of gele cheddar, gekookte ham, rauwe ham, salami, … Mmmmm!
Op 18 maart is Mauro jarig en doen we een feestje op het strand van Saint Anne in Martinique. De avond ervoor bakt Mauro samen met Joris een lekkere chocoladecake! Hij helpt bij het zeven van de bloem, breekt de eieren open, roert mee in het beslag en geniet vooral van het proeven 🙂 En op het strand de dag erna is het pas echt feest, samen met Max en Lina van de Traumtänzer en natuurlijk ook veel grote mensen 🙂 ! Dan wordt er gezongen en cake gegeten op een strand met palmbomen, bij 30 graden, en heerlijk water om in te spelen, te snorkelen, … Kortom, een 6e verjaardag om nooit meer te vergeten!

2 thoughts on “Ongeloofelijk hoe snel de tijd voorbij vliegt!

  1. Lieve vrienden
    Ik heb weer een beetje meegenoten van jullie prachtige unieke reis. In gedachten met jullie, op de blauwe wateren, de blanke stranden, de wuivende palmbomen, de prachtige natuur, de marktjes en de supermarkten. In goede compagnie, genietend van punch en barbecue, met de gloed van de ondergaande zon. Wat een paradijs !!!
    Echt enig dat mijn goede vrienden Jenny en Roeland dat mogen beleven !
    Ik denk aan jullie en stuur voor elk een dikke zoen.
    Jenny

  2. Hallo hallo,
    Amaaaai, jullie blijven de droombestemmingen maar aan elkaar rijgen; van de ene tropische plek naar de volgende!
    We zijn echt blij en vinden het reuzeleuk dat we via de blog en de foto’s toch een beetje kunnen meegenieten van jullie fantastische reis. We kijken al uit naar het vervolg van jullie avontuur.
    Dikke kus aan Luna en Mauro – en natuurlijk ook aan mama Dominique en papa Joris.
    XXX, Benedikte en Peter Sascha

Comments are closed.