Lanzarote – Canarische eilanden 6/11/2015

Exact twee weken brachten we door op Lanzarote, het eerste Canarische eiland dat we tegenkwamen op onze tocht. En we kregen ook twee weken bezoekers waardoor we terug op een andere manier, in een ander ritme op vakantie waren. Geen echte zeiltochten, wel enkele dagtochtjes van een paar uurtjes totdat de gasten aangaven dat het welletjes was geweest op die wiebelende boot. Uitgebreid aperitieven en tapakes eten, toeristische en minder toeristische trekpleisters bezoeken, stevige wandelingen maken langs de krater van een vulkaan of op de kliffen langs de kust, aan het zwembad relaxen, … het hoorde er allemaal bij. We genoten volop van het aanwezige gezelschap en vonden de tijd om al eens een avond op het gemak uitgebreid te gaan eten en daarna nog iets gaan drinken terwijl één van ons twee bij de kinderen op de boot bleef.

Ondertussen kwamen er wel al terug zo veel nieuwe indrukken en ervaringen bij dat ik diep moet graven in mijn geheugen. Reden te meer om jullie sneller op de hoogte te houden, als het internet mee wil natuurlijk 😉

Tijdens ons verblijf op Lanzarote leerden de kinderen een heleboel over vulkanen en gingen Luna en Mauro ook voor de eerste keer echt snorkelen. Op een strandje tussen de rotsen zwommen talrijke gekleurde visjes in eerder ondiep water rond. Je hoefde nog maar je hoofd met duikbril in het water te steken en je kon al vele visjes sierlijk zien rondzwemmen. Luna en Mauro waren super enthousiast en dolgelukkig dat ze eindelijk écht gesnorkeld hadden, ook al vergat Luna in het begin op haar mondstukje te bijten waardoor haar mond vol water liep. Eens ze wist hoe dat ding in zijn werk ging, bleef ze vrolijk ronddrijven, ook al gaf de kleur van haar lippen aan dat het welletjes was geweest 🙂 Ook Mauro zwom meer onder dan boven water en kon er geen genoeg van krijgen. Eindelijk kon hij de vissen onder water bewonderen.
We bezochten ook grotten met lavatunnels die gevormd werden doordat hete lava in een kloof naar de zee vloeide. De bovenste laag kwam in contact met de lucht en koelde veel sneller af waardoor de hete lava kon blijven doorvloeien en op die manier werden luchttunnels gevormd (heel simpel uitgelegd) waar we nu in konden wandelen. Verscheidene verdiepingen, vele kilometers lang. Op sommige plaatsen zelfs zo breed en hoog dat er geregeld klassieke concerten worden georganiseerd. Blijkbaar is de akoestiek geweldig goed en de lokatie is in ieder geval zeer origineel!
Luna leerde ook een Israëlisch meisje van haar leeftijd kennen in de haven waar we langere tijd lagen. Eindelijk boten met kinderen! Emilie, zo heet het meisje, sprak Hebreeuws en een paar woorden Frans of Engels maar dat belemmerde de meisjes niet om een paar dagen fijn met elkaar te kunnen spelen. Geweldig om te zien hoe kinderen elkaar kunnen vinden en begrijpen zonder een echt gemeenschappelijke gesproken taal te hebben.
Maar het werd nog beter want daarna kwamen we een Nederlands-Duitse boot tegen, de September Blue, met de 8-jarige Nederlandstalige Lupita aan boord. Finally, een meisje van dezelfde leeftijd dat Nederlands spreekt. Het klikte geweldig goed tussen Lupita en onze twee kapoenen en ze brachten een paar geweldige dagen door voornamelijk op het strand en in het water, aangezien we allebei voor anker lagen.
De kinderen speelden erop los en de ouders konden gezellig kletsen en aperitieven! En als kers op de taart werden we op de September Blue uitgenodigd om mee te bbq-en.
En aangezien de onverwachte gebeurtenissen meestal de leukste zijn, werd het een hele fijne avond! Jammer genoeg had de September Blue plannen om langs Gran Canaria te gaan en wij naar Tenerife maar aangezien zij ook vanuit Kaap Verdië de grote plas zullen oversteken, zullen we elkaar zeker nog tegenkomen.