Impressies van Marokko: een reis binnen een reis, 16/10/2015

Een goede internetverbinding vinden om verslaggeving en foto’s mee up te loaden, blijkt vaak geen evidentie te zijn. En de periode dat we op zee doorbrengen, zijn we ook al niet bereikbaar dus lopen we vaak nogal wat vertraging op. Desalniettemin brengen we met veel plezier verslag uit over onze ervaringen van de afgelopen maand.

Tijdens onze routeplanning hadden we beslist via Marokko naar de Canarische eilanden te varen.  De meeste boten varen rechtstreeks van Portugal naar Madeira of de Canarische eilanden en nu weten we waarom.

Onze twee weken in Marokko waren intens en zeer divers.
De eerste dagen kwamen we op adem. We moesten wennen aan de temperatuur, de omgeving en de cultuur. Aankomen tijdens het offerfeest deed ons direct beseffen dat we niet meer in Europa waren en maakte vooral een grote indruk op de kinderen.
Vanaf onze aankomst in Rabat werden we reeds bij het begeleid binnenvaren van de haven warm onthaald door de Marokkanen. Ze waren vriendelijk, behulpzaam en heten ons nadien zelfs op straat gewoon welkom in Marokko. Een aangename verrassing. Ook tijdens het rondlopen in de Medina (een ommuurd deel van de stad) en de soeks werden we steeds op een respectvolle manier behandeld.
Ons oorspronkelijk plan om met de boot richting Agadir te varen, lieten we voor wat het was. De wind was de spelbreker en in de plaats van te zeilen, huurden we voor een 8- tal dagen een auto.
Een leuke afwisseling …
Klein detail: Joris verloor een tijd geleden zijn portefeuille (in het water gevallen tijdens een tochtje met het bijbootje) en heeft dus bijgevolg geen rijbewijs meer. En aangezien er gezegd wordt dat de politie in Marokko frequente controles uitvoerd, ben ik voor 8 dagen de enige chauffeur!
Onze verkenningstocht door het binnenland van Marokko toont ons de schoonheid van het woeste, dorrre berglandschap met berberdorpjes en trage kronkelende wegen over de bergpassen heen. Het kleurenpalet van de bergen gaat van rood tot okerachtig, zandkleurig en grijs/groen; de asfaltering van de wegen gaat van zeer goed, tot smal, tot putten/bulten/eerder zanderig met weggesspoelde stukken weg, tot hoe moet ik hier rijden om geen platte band te bekomen. Dit alles zorgt ervoor dat kilometers traag vooruit gaan. Een voordeel is dat je het landschap intens tot je kan laten doordringen en ook tijd hebt om de schapen- en geitenhoeders onderweg (soms plots midden in het landschap, echt in the middle of nowhere) te observeren. Je kunt remmen voor enorm grote kevers die de weg trachten over te steken zonder geplet te worden. En daar waar de afgrond lijkt te beginnen en er toch nog één enkele boom bovenuit steekt, kan je de geitjes gadeslaan die heksentoeren uithalen om toch nog een paar groene blaadjes te kunnen bemachtigen.
Bij het passeren van de (berber)dorpjes lijken we 100 jaar teruggekatapulteerd te zijn met een teletijdmachine. Mannen en jongens rijden op ezels, vrouwen dragen bergen gras/ riet op hun schouders en op elk uur van de dag zijn er langs de kant van de weg kinderen in schooluniform te zien die van of naar school aan het stappen zijn. Buiten één enkel stalletje waar ze vooral snoep, frisdrank en nog een paar andere levensmiddelen verkopen en een huis met een paar tafelkes en stoelen dat voor restaurant moet doorgaan, is er in vele kleine afgelegen dorpjes weinig anders te vinden. Een brood kopen lijkt dan ook geen evidentie. Uiteindelijk wordt een meisje weggestuurd en komt ze eventjes later terug met een in een doek gewikkeld plat brood. Het smaakt lekker maar echt vers kan het niet genoemd worden. Van beleg is er al helemaal geen sprake. Dat ze hier nog nooit van préparé, krabsla of brie hebben gehoord, is voor onze kinderen moeilijk te vatten! Op zo’n momenten beseffen we pas in welke luxe-omgeving wij vertoeven en hoe verwend we zijn in ons belgenlandje.
We verblijven een aantal keer in een Riad (een traditioneel omheind herenhuis met tuin omgebouwd tot gastenhuis) en zijn aangenaam verrast door het mooie verzorgde interieur en de smaakvolle inrichting van deze huizen. Ook hier worden we steeds op een hartelijke manier ontvangen en de traditionele keuken viel heel goed in de smaak bij de kinderen! Tomatensoep met couscous, tajine kefta en de zelfgemaakte heerlijke roomboter van de riad in Ouzoud vielen bij Mauro echt in de smaak! Geen ander beleg meer nodig eens het potje boter op tafel stond.
De watervallen van Ouzoud, zo’n 100m hoog en de grootste van Marokko, waren trouwens adembenemend mooi. Je kon er leuke wandelingen maken waardoor je de watervallen onder elke mogelijke hoek kon bekijken en fotograferen, wat we dan ook uitvoerig gedaan hebben! En onderweg kwamen we ook nog een soort aapjes tegen (magots) die, voorlopig nog, op enige afstand bleven van de mensen en weinig interesse toonden in al die toeschouwers die hen stonden aan te staren.
Marrakech mocht niet ontbreken tijdens onze rondrit en was ook een hele belevenis. We zagen deze stad vanuit het oogpunt van de verschillende soorten toeristen.
Verblijf in een luxueuze riad met binnen- en buitenzwembad een 10-tal kilometer buiten de stad. We worden langs alle kanten in de watten gelegd. Een zalige oranjebloesem geur komt ons tegemoet eens we de riad binnenstappen. We genieten van de rust en stilte van de omgeving en een cocktailtje aan de rand van het zwembad. Avondeten en ontbijt zijn tot in de puntjes verzorgd. Zalige tajine, superlekkere huisgemaakte vijgenconfituur en zelfs lekkere Marrokaanse wijn, wie had dat ooit gedacht. Als de riad, eetgelegenheid of bar ver genoeg van een moskee is gelegen en er een vergunning is toegekend, mag er alcohol geschonken worden! Puur genieten en batterijen opladen.
Bezoeken van het meest bekende plein van Marrakech en de overpopulaire soeks. Hier worden we ondergedompeld in het meest toeristische gedeelte van Marrakech. Er geraken met de auto bleek ook geen sinecure. Na verscheidene keren de soeks te zijn ingereden en tussen de talloze brommerkes en ezelskarren door te hebben gemanoevreerd, vonden we toch onze weg naar de bewaakte parking. Qua optimaal benutten van een beperkt aantal vierkante meter, kunnen we daar nog iets van leren. De parking staat overvol en in het midden is er nog één strook waar er gereden kan worden. Auto’s worden allemaal tegen elkaar geparkeerd en de sleuters worden achtergelaten. Je moet op voorhand aangeven hoe lang je ongeveer weg zal zijn. Er wordt continu gereden en geschoven met auto’s ( het lijkt wel een soort life versie van ‘Blokken’) en als je je auto gaat oppikken, staat hij netjes en zonder één enkel schrammetjes op een vrij bereikbare plaats te wachten om opgepikt te worden. Lovenswaardig!
De slangenbezweerders van op het plein dat was andere koek. Onder lichte dwang (lees: dik tegen de goesting) een slang rond iemand zijn nek zwieren en dan nadien met net iets meer dwang (lees: op een vrij arrogante manier) zo veel mogelijk geld aftroggelen van de onwetende toeristen.
De soeks waren overweldigend. Honderden (of misschien zelfs wel duizenden) winkeltjes naast elkaar waarin je makkelijk dagen verloren zou kunnen lopen. Brommertjes en zelfs ezels die op weg zijn naar een bestemming binnen dit doolhof. Anderzijds ook verrassende pleintjes met bijvoorbeeld alleen maar kruiden en fijne, soms eerder westers aandoende eetgelegenheden om even op adem te komen. Eens dieper in de soeks doorgedrongen, kon je er ook verschillende ambachten aanschouwen. Zien hoe wol geverfd wordt en waarbij er met verschillende soorten kleurpoeders gegoocheld wordt ( bijvoorbeeld rode poeder dat vermengd met water een blauwe kleur gaf), vond Luna een geweldig schouwspel. Ook de metaalbewerkers en schrijnwerkers konden de kinderen wel bekoren al vonden ze het zwembad ver weg van alle drukte wel tien keer interessanter 🙂
Driedaags verblijf in een 5-sterren all-in hotel samen met vrienden en hun kinderen. Een verademing en verpozing voor de bemanning van de Sailaway die sedert hun vertrek in België op 8 juli, 24u op 24u en 7 op 7 bij hun kinderen zijn geweest en weinig andere boten met kinderen zijn tegengekomen. De kinderen amuseren zich samen met de andere kinderen rot op de waterglijbanen en zijn uren bezig met het opduiken van balletjes uit het water. Ook het internationaal buffet, gaande van pasta, pizza, tajine, frietjes tot pannenkoeken vinden ze geweldig. En ook wij vinden het fantastisch om nog eens zo verwend te worden qua diversiteit van keuken. Luna en Mauro genieten intens van Eliens en Lars aanwezigheid en bij een cocktailtje aan het zwembad (of een sessie aquagym samen met Ingrid), kunnen ook wij onze batterijen nog eens opladen. Nooit gedacht dat een all-in zo veel deugd zou kunnen doen. Ook de gedachte dat we na dit verlofje 5 dagen zouden liggen schommelen bij de oversteek van Marokko naar de Canarische eilanden, zorgt ervoor dat we nog intenser proberen te genieten, althans voor mij toch :-).