Dé grote oversteek – van Kaap Verdië naar Suriname: 1880 zeemijl

Een volle 16 dagen hebben we erover gedaan en het was een fantastische ervaring!

We hadden voldoende wind (en natuurlijk ook bijhorende golven) waardoor we zo goed als de volledige overtocht al zeilend hebben kunnen doen! Geweldig!

Op 1 december was het zover! We namen voorlopig afscheid van de September Blue, een Nederlandse boot die een paar dagen later ook dezelfde oversteek gaat doen, en vertrekken omstreeks 16u richting grote plas. Ik vind het allemaal wel spannend en ben toch wel zenuwachtig. De voorbije dagen zijn we volop bezig geweest met de laatste voorbereidingen. Verse groenten en fruit zoeken op de lokale markt en in de supermarkt, nog eens in de mast om de verstaging en alle bijhorende pinnen en haakjes te controleren, met de kinderen naar het strand zodanig dat ze nog eens voluit kunnen zwemmen, lopen, schelpjes zoeken, spaghettisaus en soep maken voor de eerste dagen op zee,… en dan is het ineens zover! The big day!

De eerste dagen moeten we allemaal wel wat terug wennen en inschommelen. De kinderen lijken er nog het minste last van te hebben en kijken vooral uit naar de komst van de Sint! Zou hij al dan niet komen op zee? En zo ja, zou hij de boot vinden? Zou de zee niet te ruw zijn? Zou hij ook speculoos en chocolade brengen? Er wordt duchtig gezongen en er worden mooie kunstwerkjes gemaakt voor de Sint en zijn Pieten.
De kinderen houden zich fantastisch goed bezig terwijl mama stilletjes aan bekomt van haar ‘zeekater’! Papa is er na één dag al van af. Bij mama duurt deze altijd een paar dagen 🙂
Elke dag om 16 u proberen we te raden hoeveel mijl we het afgelopen etmaal hebben gevaren en wordt ook een snoepje gegeten om te vieren dat we dichter bij ons doel komen. De dagen vliegen voorbij en voor we het goed en wel door hebben is het 6 december en blijkt de Sint de kinderen van de Sailaway niet vergeten te zijn. Hij bracht niet alleen super leuk speelgoed maar ook chocolade, mandarijnen, speculoos en pepernoten. Mauro meende ’s nachts een vinger van zwarte piet boven zijn raampje te hebben gezien en had ook iets horen vallen. Waarschijnlijk was de piet zijn evenwicht verloren door één of andere golf 🙂 Hij is in zijn nopjes met zijn nieuwe Lego en boek over de oceaan. Luna kreeg bollen katoen, een haakboek en een hele collectie Jip en Janneke’s boeken dus oefenen met lezen wordt nu een heus feest!
Na een paar dagen beginnen we in een zeker ritme te komen. Om 19u houden we elke avond via de SSB radio contact met een aantal andere boten die aan de oversteek bezig zijn ( of vanop de wal meeluisteren). Een gezellig praatje om te horen hoe het bij de anderen vlot, wat hun positie is, hoe de wind was, of ze al een vis hebben gevangen, … en vooral ook leuk om te weten dat er wel boten in de nabijheid zijn, mocht er iets mis gaan (ook al zitten ze dan meestal toch nog minstens op een dag zeilen van je vandaan). Daarna is het tanden poetsen en eens de zon onder is, is het tijd om aan de wacht te beginnen.
Dat gaat vrij vlot maar is behoorlijk vermoeiend. Om de 3 uur ongeveer wisselen we af. We zien het grootste deel van de tijd geen enkele boot in onze nabijheid. Niet met het blote oog en ook niet op de AIS (een kaartplotter die boten in de omgeving automatisch identificeert) dus we kunnen tijdens de wacht ook wel wat slapen. Om het half uur zetten we wel een wekkertje om te controleren of we nog de juiste koers varen, of er toch toevallig geen boten in de buurt zijn en of de zeilen nog goed staan. De wind nam ’s nachts vaak wat toe en durfde ook al eens een beetje van richting te veranderen waardoor we de uitgeboomde genua van kant dienden te veranderen. Geen sinecure in het donker. Met een life-line en een Petzl-hoofdlampje van de kinderen waren we al snel geroutineerd.
De maan was klein, weg en weer klein toen we onderweg waren maar de sterrenhemel was des te mooier. Sterrenbeeld ‘Orion’ was mijn vaste companion tijdens het eerste stuk van de nacht. Als hij te veel opschoof, wist ik dat de koers niet meer juist zat 🙂

Wat doe je nu zoal op een boot tijdens een oversteek, hoor ik jullie denken. Wel, vanalles en nog wat zonder veel te bewegen. Althans zonder te stappen want bewegen deden we continu. We rolden van links naar rechts tijdens het eten, zitten, naar het toilet gaan, douchen, koken en zelfs tijdens het slapen. Je lichaam lijkt nooit volledig ontspannen en probeert zich continu tegen te houden. Alle spieren worden ingezet 🙂
De kinderen hielden zich bezig met lego spelen, tekenen en knutselen, lezen, haken, luisterboeken luisteren, filmpjes kijken, een kamp bouwen, massages geven en hielpen de voorlaatste dag zelfs met opruimen!
Mama en papa kookten, deden de afwas, bakten brood, … Papa bakte zelfs pannenkoeken toen we halverwege waren en 3/4 vierden we met popcorn.
En vissen werd er natuurlijk ook gedaan! Mauro ving een Mahi Mahi (goudmakreel) van 87 cm en papa van 85 cm. Superlekker in een stoofpotje met cocosmelk en ook als visslaatje!
Natuurlijk hadden we ook tijd nodig om ervoor te zorgen dat de zeilen goed stonden. Genua aan bakboord of aan stuurboord, met grootzeil erbij of zonder, uitgeboomd of niet? Uiteindelijk bleek een uitgeboomde genua het best te werken en bracht de Sailaway ons op die manier veilig en wel aan de overkant.

Ondertussen zijn we volop aan het genieten van Suriname en brengen we in de mate van het mogelijke snel terug verslag uit!

In ieder geval al hele prettige eindejaarsfeesten toegewenst van ons allen en een gelukkig 2016!!!!

9 thoughts on “Dé grote oversteek – van Kaap Verdië naar Suriname: 1880 zeemijl

  1. Hallo sailaway, wat een geweldig avontuur. Geniet ook maar van de eindejaarsfeesten en tot lees.
    Carl, Els, Tachina en Akyna sterrenkind en Co xxx

  2. Hey Sailors!
    1880 keer Proficiat met jullie geslaagde oversteek! We zijn blij dat alles zo goed verlopen is, en dat de Sint en Piet er zelfs in geslaagd zijn de Sailaway terug te vinden op de oceaan.
    Maar nu mogen jullie even genieten van vaste grond onder de voeten in Suriname voor een zonovergoten Kerst- en Sylvesterfeest.
    Geniet van de feestdagen, samen met Mauro en Luna en de familie.
    Wij wensen jullie alvast een zalige kerst en een schitterend 2016 en misschien lukt het om elkaar nog eens te zien/horen via Skype!

    Dikke kussen,
    Benedikte en Sascha

  3. Fantastisch en een dikke proficiat Joris en Dominique en vooral voor je prinses Luna en Piraat Mauro. Wat een belevenis.
    Geniet van jullie verblijf en de feestdagen met de hele familie. Wij kijken uit naar je volgende blog-berichten.
    Vandaag komen Stijn en Viv terug uit Lesbos, dat zullen wel andere bootverhalen worden.
    In elk geval wij effen het glas op jullie prestatie.
    XXX
    Lieve en Erik

  4. Ferm gedaan. Geniet nu maar van Suriname en de familie.
    En voor 2016 alle goeds gewenst voor jullie vier.
    Leo en Liesbeth

  5. Een grote proficiat voor het welslagen van jullie groot avontuur.

    Onze beste wensen voor de ganse familie .

    Walter en Rina

  6. Fantastisch gedaan Dominique en Joris ! samen met de bijzonder flinke Luna en Mauro.
    Ik ben echt blij dat jullie nu veilig in Suriname zijn. Om samen met de hele familie te genieten van kerst- en nieuwjaarsdagen.
    Aan allen sturen we onze beste wensen voor een gelukkig en veilig 2016.
    Steeds opnieuw geef ik één goede raad : genieten !
    En een dikke nieuwjaarszoen.

  7. Proficiat met jullie uitdaging,wat een levenservaring.
    We wensen jullie een prachtig, gelukkig en veilig 2016.
    Je buren uit Bonheiden, Patty en Patrick.

  8. Whaaaawh !! Echt een super avontuur !! Geniet er van !

  9. Wat een leuk verslag van een onvergetelijke oversteek. Doe zo voort.
    Erik.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Website