Combarro 22/08/2015

Sedert vorige week vertoeven we in de Spaanse Rías die ons een mediteraner microklimaat beloofden maar het zomert hier nog steeds niet ten volle! Gedurende enkele dagen kregen we een voorsmaakje van wat nog moet komen… Een stralend zonnetje bij een felblauwe hemel en een goede zeebries! En als de dolfijnen dan ook nog eens op bezoek komen, is het helemaal feest!
Zeker na een paar dagen stil gelegen te hebben en gedurende uren een wiebelkoers te doen waarbij iedereen hoopt dat het einde snel in zicht is (lees: zich mottig begint te voelen ). Het plots opduiken van dolfijnen werkt beter dan gelijk welk zeeziektepilletje. Iedereen fleurt op en een onbeschrijfelijk gevoel overvalt je. Het is overweldigend om ze sierlijk door het water te zien glijden. Zowel de kinderen als ikzelf blijven telkens opnieuw gefascineerd door hun schoonheid. Vandaag zelfs voor de haven in de Ría waar we voor anker liggen, zo’n 6 mijl uit zee, een dolfijn gespot!

In Muros hebben de kinderen het erop gewaagd. Met surfpakjes aan trotseerden ze het 20 graden warme (of moet ik zeggen koude) water terwijl we voor anker lagen. Met zwemband, surfplankje en bijbootje hadden ze een heerlijke plonsnamiddag achter de boot. Ze genoten van ieder zonnestraaltje en van elk spatje water. En spetteren deed het! Ook mama haalde haar bikini onder het stof vandaan om haar benen even te verfrissen. Papa wacht vol ongeduld op warmere oorden (en vooral op warmer zeewater).

Ook in La Coruña liet de zon het grotendeels afweten maar hebben we toch genoten van overheerlijke tapas en fijne uitstapjes. We slenterden rond in het oude stadsgedeelte terwijl de kids op hun steps probeerden te volgen, of was het omgekeerd 🙂 Stapten tot aan Hercules, de ouds werkende vuurtoren in Romaanse stijl die je vanop zee al mijlenver kunt zien (zeker wanneer je ’s avonds laat de haven binnenvaart). Bovendien werden we ook nog getrakteerd op een schitterend vuurwerk. Vanop het strand kregen we een magnifieke show te zien die Mauro niet snel zal vergeten! Eerste keer live vuurwerk voor onze kleinste spruit! Zoals hij het zou zeggen ‘mama, ik vind het niet mooi maar heel heel heel mooi’. Het was de beste avond van zijn hele leven!

Ondertussen hebben de mannen ook hun eerste vis gevangen die we konden eten. Een lekkere makreel!

Vandaag en gisteren hebben we geprobeerd een beetje cultuur op te snuiven door in het historische stadsgedeelte van Combarro en Pontevedra te flaneren. Combarro, het oude vissersdorpje waar we nu voor anker liggen, dateert uit de 18e eeuw. De oude huisjes en traditionele opslagplaatsen (kleine huisjes op pilaren) voor graan, maïs, vis of ham vormen samen met de smalle, hobbelige straatjes en rotsige wanden een pittoresk geheel. Vooral de toeristische winkeltjes binnen dit geheel trekken de aandacht van de kinderen, ook al zijn ze gewillig om te poseren voor de camera als mama dit vraagt.

En gisteren (21/08) was Luna zeker in haar nopjes om te poseren voor de camera. Heel de dag hield ze haar verjaardagskroon op en genoot ze van de aandacht die ze kreeg. De berichtjes die ze kreeg, de vele ‘Feliz Cumpleaños’ die ze hoorde en de 2 oude vrouwtjes die spontaan begonnen te zingen, deden haar kaakjes blozen van plezier! Haar 7e verjaardag zal ze niet snel vergeten! Ook de fopkaarsjes die papa op de verjaardagscake zette zonder zich er echt van bewust te zijn, zal ze zich nog lang herinneren!