Avontuurlijk Suriname

Ondertussen hebben we het bootleven terug volledig opgepikt en zijn we de rivieren van Suriname nog wat aan het afvaren. We genieten van de mooie natuur die het land te bieden heeft. Samen met de September Blue, een Nederlandse zeilboot met een 8-jarig meisje aan boord, ontdekken we fijne ankerplekjes op de verschillende rivieren en in de creekjes (zijtakken van de rivier).

En avontuurlijk werd het al van in het begin. De September Blue raakte in het begin van de Commewijnrivier verstrengeld in een visnet en de kapitein mocht de bruine rivier induiken om dit los te krijgen. Tegen de vroege avond varen we een zijtak van de Commewijnrivier op waar het dorpje Alliance ligt. En dit keer zijn wij de attractie. De mensen komen druppelsgewijs kijken naar de boten en een praatje maken. Er is een kleine steiger waar we ons samen met de September Blue aan vast maken. ’s Nachts dient er wel terug wacht gehouden worden want samen met het getij zakken en stijgen we aan de krakkemikelige steiger waar nagels en haken uit hangen. Gewapend met fenders en planken wordt de wacht gehouden. Precies een oversteek 🙂
Het dorpje telt zo’n 50-tal inwoners. Er worden citrusvruchten gekweekt (pompelmoes, appelsien, …) en de dorpelingen zelf spreken over ‘de plantage’ ipv een dorp. Mauro vist op aanraden van de lokale inwoners met bevroren garnalen en vangt een kleine katvis en ook een grote van zo’n 60 cm die we toch maar wijselijk teruggooien na een uitgebreide fotosessie 🙂 We vragen toestemming aan de beheerder om de plantage te mogen bezoeken en worden de volgende morgend uitgebreid rondgeleid. De van oorsprong Javaanse bewoners blijken zo goed als allemaal familie van elkaar en wonen voornamelijk in houten huizen. Er is ook wel een school en polikliniek in het dorp.

Bij het verder varen komt Lupita van de September Blue gezellig bij ons op de boot spelen, tot grote vreugde van Luna en Mauro. Ze spelen reuzegoed samen en bereidden een heuse show voor. ’s Avonds gaan we in een creek voor anker. Na 5 pogingen liggen we eindelijk vast. Aangezien de creek niet echt breed is, zal er terug wacht gehouden moeten worden bij kentering (keren van het getij). Spannend! Elmar en Diane komen borrelen en de kinderen dansen uitgebreid op K3. We krijgen ook nog een lekker hapje te eten. Ook Mauro doet mee. Hij is ceremoniemeester en kondigt de meisjes aan. Super leuk! In de schemering zien we ook nog apen in de bomen. Ze komen af op de spectaculaire K3-show 🙂 Eens het volledig donker en stil is, kunnen we de oerwoudgeluiden ten volle horen. Het is vooral ook heel donker maar de sterrenhemel is weeral prachtig!

De jungle van Suriname is vooral heel heet en ‘insekterig’. Mijn voeten staan vol beten en het jeukt verschrikkelijk maar de toekans in de bomen maken alles goed. Tegen de middag vertrekken we richting Koopmancreek. Tijdens de vaartocht zien we apen en mooie vogels vliegen. De Koopmancreek blijkt niet echt diep te zijn dus dat wordt afwachten wat de dieptemeter bij laag water zal aangeven. We maken bij aankomst nog een tochtje met het bijbootje. ’s Nachts ziet Joris 2,2m passeren (en onze boot ligt 2m diep) maar het water zakt gelukkig niet meer verder. We kunnen met een gerust hart verder slapen.
De volgende ochtend gaan we met dinghy de creek nog wat verder af. We zien geen apen maar Mauro kan wel in een liaan hangen. De apen zijn niet onder de indruk want ze komen niet kijken naar de kunsten van hun broertje 😉

Tegen de middag vertrekken we naar het marron-dorp Wanhatti op de Pericarivier. Alvorens in het dorp te mogen rondlopen dienen we toestemming te vragen aan de hoofdkapitein, de zogenaamde burgemeester van het dorp. We gaan hem opzoeken, de ‘kapiteinen’ gaan samen met hem op de foto en we schenken hem een fles lokale rum als blijk van dank. Van de inwoners krijgen we te horen dat het dorp het hard te verduren kreeg tijdens de binnenlands oorlog in het jaar 1986-1987 en dat bijna alle huizen werden platgebrand. Stilletjes aan begint het dorp terug op te bloeien. De kinderen komen nieuwsgierig kijken en genieten van de kleine attenties die ze krijgen. Bellenblazers vinden ze geweldig! Wij genieten van een aperitiefje bij de rivier en het mooie uitzicht bij een ondergaande zon terwijl de kinderen zich aan een plons in de rivier wagen.

Suriname heeft zo veel te bieden. Wij zijn hier ondertussen al bijna een maand en zijn er nog steeds niet op uitgekeken maar er staan nog heel wat leuke plekjes op onze reisplanning dus trekken we stilaan verder.
Morgen gaan we nog een paar laatste inkopen doen in Paramaribo en een ‘uit’-stempel voor onze pas halen. Overmorgen zetten we dan in principe onze tocht verder richting Caraïeben. Zo’n 450 mijl of 4-tal dagen zeilen tot Tobago met zijn helderblauw water en idylische baaitjes. We zijn benieuwd en hebben er heel veel zin in! Tot gauw!

One thought on “Avontuurlijk Suriname

  1. Hey Mauro, Luna, Dominique en Joris,
    het is héél fijn jullie te lezen … doet wegdromen naar vakanties in verre landen, idylische strandjes, mooie natuur…
    geniet met volle teugen,
    jimmy en ik genieten samen mee met jullie via dit logboek.
    dikke kussen.
    Jimmy & Isabelle

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Website